آیا انقلاب ایران گذاری مسالمت آمیز خواهد بود؟ سام قندچی


روز گذشته بحث شد که ایران با تنزل بهای نفت به وضعیت حاضر رسیده و مگر آنکه تغییری جدی در این روند به وجود آید به جرئت می توان گفت که آری در ایران، انقلابی در راه است” (۱). پیش از هرچیز باید تأکید کنم که شخصاً هیچ علاقه ای به انقلاب ندارم و سالها پیش یادآوری شد که در بحث انقلاب و رفرم هوادار کانت هستم که او هم مروج انقلاب نبود و خواهان آن بود که خواستهای مترقی مورد نظرش از طریق رفرم بدست آید، اما وقتی انقلاب ۱۷۸۹ فرانسه آن خواستها را مطرح کرد، کانت از انقلاب کبیر فرانسه حمایت کرد نه چون انقلابی بود که نبود، بلکه به این خاطر که طرفدار آن خواستهای مترقی بودشوربختانه آنانکه در ایران اصلاح طلبان خوانده می شوند در پی رفرمهای مترقی نیستند و در ۲۰ سال گذشته ثابت کرده اند که برنامه شان اصلاح طلبی ارتجاعی است (۲). در همین حال خیزش ۹۶ هیچ شعاری در حمایت از اصلاح طلبی نداشت و در واقع از هم اکنون اصلاح طلبان یاران رژیم در سرکوب این جنبش شده اند (۳). این خیزش نشان داد انقلابی که در ایران آغاز شده در پی خواستهایی مترقی و ضد اسلامگرایی است و در شرایط فقدان پلورالیسم در ساختار قدرت سیاسی در کشور که مردم را قادر کند به درخواستهای خود از طریق قانونی برسند، ایران بسوی انقلاب میرود. حالا سؤال این است که آیا این انقلاب مسالمت آمیز خواهد بود یعنی نظیر انقلابهای رنگی که در شوروی سابق و بلوک شرق در سالهای پایانی ۱۹۸۰ روی دادند، رشد خواهد کرد؟ دستکم آنچه ما تا به حال از تغییر رژیمهای اسلامگرا در منطقه دیده ایم، یعنی نمونه های مرسی در مصر، طالبان در افغانستان، و داعش در موصل و سوریه، همگی از طریق مسلحانه سرنگون شده اند و در دوتای آخر مبارزه مسلحانه در روستاها آغاز و در پایان موصل در عراق و رقه در سوریه، آزاد شدند. اپوزیسیون ایران در ۳۵ سال گذشته اساساً راه مبارزه مسالمت آمیز را دنبال کرده و ابزار اصلی خود را در این کار نافرمانی مدنی قلمداد کرده است. اما در دو هفته اخیر که خیزش ۹۶ آغاز شده برخورد رژیم اسلامی با مخالفان، بسیار خشونت بار بوده است. در شرایط حاضر معلوم نیست که گام بعدی جنبش ضد اسلامگرایی در ایران چگونه شکل گیرد و گام بعدی بستگی به رفتار رژیم و اپوزیسیون دارد اما همانطور که دو روز پیش گفته شد جنگی نابرابر در ایران شروع شده است” (۴)، جنگی که با هیچ دولت خارجی نیست بلکه کشاکشی است که در یکسوی آن رژیم جمهوری اسلامی قرار دارد که تا دندان مسلح است و در سوی دیگر مبارزانی هستند که تا به حال با دست خالی به خیابان آمده اند و یا قلم در دست در وبلاگی نوشته اند و سالها به دلیل بیان عقاید خود در زندان به سر می برند و برای مخالفان، هفتم دی ماه نقطهء عطف تغییرناپذیر جنبش ضد حکومت مذهبی در ایران ست” (۵). نمی توان این جنبش را دیگر با اصلاح طلبی اسلامی خنثی کرد و خواست این جنبش به روشنی ضد اسلامگرایی است همانطور که جنبش اسلامگرایی که از پانزدهم خرداد ۱۳۴۲ آغاز شد خواستش ضدسکولاریسم بود. در واقع نزدیک شدن امروز امثال جواد لاریجانی به صفوف اصلاح طلبان به معنی پایان قصه اصلاح طلبی است و نه آغاز آن (۶). به هر حال در صورت ادامه سرکوبهای خشونت بار رژیم که در چند روز اخیر شاهد تشدید آن بوده ایم همانطور که پنج روز پیش اشاره شد، احتمالاً این جنبش نیز در واکنش به این رفتار رژیم، خشونت پرهیزی را کنار خواهد گذاشت (۷) و این خود تغییری بزرگ در استراتژی ۳۵ ساله اکثریت اپوزیسیون خواهد بود، اپوزیسیونی که امیدوار بود تحول بعدی در ایران بدون خونریزی از طریق نافرمانی مدنی، حاصل شود. همانطور که بارها گفته شد این امر به هر دوسوی این تحول ربط دارد. حتی اگر همین حالا خشونتهای علیه معترضان متوقف شود، می تواند از دوقطبی شدن بیشتر این کشاکش بکاهد، اما رژیم جمهوری اسلامی برعکس، راه خونریزی بیشتر را برگزیده است و هر روز با خشونت بیشتری با مخالفان در خیابانها و زندانها رفتار می کند (۸). تلاشهای خیراندیشان قابل تحسین است، از جمله روز گذشته شماری از خیراندیشان اپوزیسیون در خارج در نامه سرگشاده ای به آیت الله خامنه ای خواستار کناره گیری وی از قدرت شده اند. اما امید به چنین راه حل هایی درباره رژیم خوش خیالی است. سرکوبی که این رژیم شروع کرده میدان تیانانمن نیست و یادآور رفتار داعش در موصل است، ولی متأسفانه این دوستان هنوز فکر می کنند ایران دارد راه چین را میرود. از سوی دیگر جنبشی که شروع شده بسیار سراسری است و امکان دارد انقلاب این بار در مناطق روستایی زودتر از شهرهای بزرگ به پیروزی برسد. با همه این احوال همچنان امیدوارم که رژیم جمهوری اسلامی عقب نشینی کند و به نیروهای امنیتی خود دستور دهد با مخالفان رفتار انسانی کنند و بیشتر حمام خون راه نیاندازند و ببینند که سکولار دموکراسی، آینده ایران است و مردم ۴۰ سال اسلامگرایی را تجربه کرده اند و از آن منزجرند و حاضرند از جان خود بگذرند تا این رژیم اسلامگرا را به زیر کشند.

به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

سام قندچی

سایت آینده نگر ایرانسکوپ
http://www.ghandchi.com

بیستم دی ماه ۱۳۹۶
January 10, 2018

پانویس:

۱٫ خیزش ۹۶ و اینکه انقلابی در ایران در راه است
http://www.ghandchi.com/1861-enghelaabe-dar-raah-ast.htm

۲٫ اصلاح طلبی ارتجاعی
http://isdmovement.com/2016/0516/050416/050416.Sam-Ghandchi-Reactionary-reformism.htm
http://www.ghandchi.com/249-ReactionaryReformism.htm

از انقلاب ارتجاعی ۵۷ تا قهقرای اصلاح طلبی نود و چهار
http://www.ghandchi.com/1135-ghahgharaaye94.htm

چند کلمه درباره براندازان و اصلاح طلبان
http://www.ghandchi.com/929-barandaazaan.htm

۳٫ بهروز سورن: پرچم سرکوب معترضان در دست اصلاح طلبان
https://goo.gl/ENQ7aV

۴٫ جنگی نابرابر در ایران شروع شده است
http://www.ghandchi.com/1859-jangi-naabaraabar.htm

۵٫ از این پس هفتم دی ماه نقطهء عطف تغییرناپذیر جنبش ضد حکومت مذهبی در ایران ست
http://isdmovement.com/Index-All/2018/0118/011018.htm

۶٫ جواد لاریجانی، کاسپر شاپ ایران دوباره درباره حقوق بشر در جمهوری اسلامی سخنوری می کند
http://www.ghandchi.com/1860-javad-larijani.htm

۷٫ انقلاب و بحث دکتر اسماعیل نوری علا در مورد مبارزه بدون خشونت
http://www.ghandchi.com/1851-enghelab.htm
بازهم درباره گام بعدی خیزش نود و شش و دو طرح مطرح شده برای آینده این جنبش
http://www.ghandchi.com/1848-next-more.htm

۸٫ خشونت پلیس در زندانهای ایران پس از خیزش نود و شش
http://www.ghandchi.com/1862-iran-police-brutality.htm
Police Brutality in Iran’s Prisons after 1396 Uprising
http://www.ghandchi.com/1862-iran-police-brutality-english.htm

  Twitter        Facebook        Google+        Balatarin       
تنها مطالب و مقالاتی که با نام جبهه ملی ايران - ارو‌پا درج ميشود، نظرات گردانندگان سايت ميباشد