غم پنهان پشت شیشه تقدیم به تمام

از جمله همسر آقای حشمت الله طبرزدی که تا کنون

با تمامی رنج ها و مشقت ها در طول دوران نبود

همسر با دلسوزی و وفا داری فرزندان خود را

آیا تا به حال به این موضوع اندیشیده ایم که همسران و فرزندان زندانیان سیاسی و عقیدتی با چه شرایطی و چه چالشهایی و موانعی در نبود ستون اصلی خانواده با نام پدر و گاها مادردر زندگی مواجه می شوند؟

با وجود مشکلات به وجود آمده و فشارهای حکومتی و از طرف دیگر مشکلات معیشتی که در جامعه کنونی ایران به آن آگاهیم، دست و پنجه نرم می کنند و نبود نان آور خانواده چه اثرات و مسائل و مشکلاتی بر روی آنها فرو می ریزد.

شاید سرپرستان خانواده زندانیان سیاسی باشند که بتوانند از لحاظ مالی امور زندگی خود را بگذرانند ولی بی شک همین افراد خانوادهایشان و فرزندانشان دچار مشکلات روحی و عاطفی نیز می شوند ونبود پدر تزلزلی در زندگی آنها ایجاد می کند. یک پدر یا مادر زندانی نبودش برای یک فرزند یک درد است و زندانی بودنش هزار درد و رنج روحی بیشتر.

و از طرف دیگر بار سنگین نام زندان در جامعه در اثر تبلیغات تلویزیونی حکومتی این نگاه های منفی وسوء ظن را به دوش خانوادهایشان می ا ندازد بی اینکه عوام بدانند که این افراد برای چه و به خاطر کدامین گناه نکرده و برای کدامین آرمانها و آرزوها در زندان افتاده اند.

اینجاست که روزگار تمام توانش را جمع می کند تا روی ناخوشایند را به خانواده های زندانیان نشان دهد و از طرفی دیگر فشار های حکومتی بر روی زندانیان سیاسی از طریق ممنوع الملاقات و نداشتن تماس تلفنی و ندادن مرخصی های کوتاه مدت به این معضل دامن زده اند، در حالیکه این حق تمامی زندانیان سیاسی است که بتوانند از تمامی این حق و حقوق های اولیه انسانی برخوردار شوند.

همسران و فرزندان زندانیان به دنبال راهی برای برون رفت از این بحران در خانواده هستند و فرصت برای به آغوش گرفتن پدر و بازگشت او به منزل تا گرمی وجود او آرامشی را برای زندگی دوباره ایجاد کند .

یکی از زنانی که در چندین سال اخیر غم های خود را پنهان کرده بود بر اثر مشکلات و رنج ها ناگزیر لب به سخن گشود :

بانو محبوبه علینقیان، همسر حشمت الله طبرزدی است. او میگوید:» هر چه از سختی هایی که بر من و فرزندانم در این مدت وارد شده بگویم کم گفته ام واصلا قابل تصور نیست. شما تصور کنید من شش فرزند دارم همیشه سعی کرده ام که این شرایط دشوار تاثیری در مسیر درس و دانشگاه و آینده آنها نداشته باشد اما علی رغم تمام تلاش ها آنها این فشارها و دلتنگی ها را داشته اند
شما می دانید که آقای طبرزدی ده - یازده سال در زندان بودند و دوباره یکسال و نیم است که در زندان هستند و حکم جدید برایشان زدند، برای چه؟ فقط برای ابراز عقیده و دلسوزی برای کشور و مردم ایران، فقط برای فراهم آوردن آزادی برای هموطنان خود. اما متاسفانه در تمام این سالها نه تنها آقای طبرزدی در فشار بودند بلکه من و فرزندانم هم با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کردیم.«