بیانیه فراکسیون مدرن انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاههای فردوسی و علوم پزشکی مشهد پیرامون اتفاقات چند هفته ی اخیر

سهشنبه، 11 تیر 1387

ادوارنیوز:در آستانه ی چهارمین سال زمامداری دولتمردان نهم، شاهد بروز نارضایتی ها و ناآرامی های فراوان در گوشه و کنار کشور هستیم. ناآرامی هایی که با زمینه های مختلف از دانشگاه های کشور تا سطح کوچه و خیابان ها و نارضایتی هایی که از بزرگترین تا کوچکترین شهرها و روستاهای کشور را در بر گرفته است. اما با تمام تفاوت هایی که در شکل، وسعت و... این اعتراضات وجود دارد، فصل مشترک همگی آن ها نقش عملکرد ضعیف مدیران و مسئولان دولت نهم در بروز این وقایع است. در هفته های گذشته نیز شاهد بروز تجمعاتی از این دست در سطح شهر مشهد بوده ایم، که فراکسیون مدرن انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاههای فردوسی و علوم پزشکی مشهد وظیفه ی خود می داند نکاتی را در این خصوص در جهت آگاه سازی افکار عموم دانشجویان و شهروندان عزیز بیان نماید:

1) از اولین روزهای اعلام برنامه های دولت نهم و شروع سیل وعده های دولت، کارشناسان مختلف و خصوصا کارشناسان اقتصادی، در برهه های مختلف و به شیوه های گوناگون اقدام به ابراز نگرانی کردند که بارزترین آن نامه ی پنجاه و سه اقتصاددان کشور به رییس جمهور بود. اما عدم توجه به نظرات دلسوزان و کارشناسان و تفسیر تمامی آن ها در راستای «تخریب دولت خدمتگزار» موجب شد که دولتمردان چشم خود را بر این حقایق بسته و چون کبک سر خود را زیر برف نمایند. هر از چند گاهی هم که سر بر آوردند و گوشه ای از مشکلات معیشتی مردم را دیدند، ناگهان به یاد «مافیا»های مختلف قدرت، رسانه، اقتصاد و ... افتاده و تحلیل های توهم توطئه گونه ی خود را در قاب رسانه ی ملی؟ و خیل عظیم رسانه های دولتی به خورد ملت دادند. غافل از این که هر چند این سخنرانی ها و تحلیل ها به مذاق رییس جمهور و همکارانشان خوش می آید، اما موجبات از بین رفتن موج فزاینده ی تورم و افت شاخص های اصلی اقتصادی را در زمانه ی نفت 140 دلاری فراهم نمی کند. تا این که سرانجام انواع فشارهای اقتصادی و حجم سنگین مطالبات مردم و وعده های عمل نشده ی آقایان، موجب ایجاد «قشری ناراضی» میان مردم شد که هر لحظه مساعد انجام هر گونه عمل اعتراضی و تخریبی باشند.

2) تصمیم سازان و تئوریسین های دولت نهم چنین تصور نمودند که فشارهای سیاسی وارد بر فعالان سیاسی – مدنی، احزاب، تشکل های صنفی و رسانه های منتقد داخلی، در راستای یکدست نمودن فضای عمومی و خبری جامعه و خفه کردن صدای اعتراض منتقدین؛ موجب از بین رفتن نارضایتی های مردم شده و راه را برای انجام هر گونه طرح و پروژه ی فضایی و تصمیم سازی های خلق الساعه بر آن ها باز خواهد نمود، غاقل از آن که مسدود کردن «مجراهای نقد و اعتراض قانونی»، نه تنها موجب از بین رفتن «اعتراض» نشده، که آن را شدیدتر نیز می نماید و تنها کانال های بروز این اعتراض را تغییر داده و از رصد ایشان خارج می نماید، و بستن هر روزنامه، نشریه و سایت خبری در حقیقت برابر است با هل دادن دسته ای دیگر از مخاطبان این رسانه ها به سمت رسانه های برون مرزی. تا آن جا که امروز وضعیت به گونه ای رقم می خورد که یک یا چند کانال تلویزیونی عموما سلطنت طلب که توسط تحت الحمایگان دربار رژیم سابق اداره شده و مستقیما زیر نظر آژانس ها و نهادهای اطلاعاتی – امنیتی بیگانه قرار دارند، چنان نفوذی در بین مردم پیدا کنند که بتوانند با تحلیل های کودکانه ی خود، عده ای از مردم و حتی برخی از دانشجویان معترض و ناراضی را به خیابان کشانده و از ابراز نارضایتی آن ها نسبت به وضعیت اقتصادی شان، در راستای اهداف خود سوء استفاده نمایند. البته این نقد به طور اخص به مسئولان و مدیران انتصابی دانشگاه ها و وزارت علوم نیز وارد است، که در ادامه به طور مفصل توضیح داده خواهد شد.

3) عدم توانایی و بی کفایتی مدیران دولت نهم در مدیریت نارضایتی ها و اعتراضات مردمی و عدم توانایی آن ها در پاسخ گویی به خواسته ها و انتظارات به حق مردم، موجب شده است که این بار پا از مصاحبه و سخنرانی و وابسته و مغرض خواندن معترضان فراتر رفته و تبدیل به برخوردهای شدید امنیتی و انتظامی با مردم شود. طرفه این که در تجمع دو هفته ی پیش که طبق خبر یکی از خبرگزاری های وابسته به دولت تنها حدود 150 نفر از اراذل و اوباش! در آن حضور داشتند، به اعتراف دادستان مشهد 200 نفر از شهروندان که درصد قابل توجهی از آنان را بانوان تشکیل می دادند، دستگیر شدند!؟ چنین برخوردهایی نه تنها موجب التیام دردها و حل مسائل نشده، بلکه بر حجم نارضایتی ها نیز می افزاید و روز به روز به از بین رفتن پایه های مشروعیت و اقتدار نظام در بین مردم و تخریب وجهه ی کشورمان نزد مجامع بین المللی و حقوق بشری منجر می گردد. متاسفانه حجم وسیع استفاده از نیروهای لباس شخصی در کنار نیروهای انتظامی و هتاکی و ضرب و شتم شدید معترضان نیز در این مواقع مزید بر علت می شود، که این مسئله نیز بیانگر این است که اگر تا دیروز لباس شخصی ها به عنوان نیروهایی خودسر شناخته می شدند و حضور آن ها خارج از ضوابط و عرف انتظامی نمایش داده می شد، امروز استفاده از آن ها به صورتی کاملا آشکار و برنامه ریزی شده صورت می پذیرد.

4) متاسفانه در بین افراد دستگیر شده، هر بار نام چند تن از دانشجویان نیز به چشم می خورد، که این مسئله مسئولیت مسئولان دانشگاه را در این قضایا دوچندان می کند. عملکرد ضعیف مسئولان و مدیران انتصابی دانشگاه – در راستای عملکرد سایر مدیران دولت – خصوصا در زمینه های سیاسی، صنفی، نشریات مستقل و منتقد دانشجویی و تشکل هایی همچون انجمن های اسلامی، شوراهای صنفی و کانون های فرهنگی – هنری و انسداد بیش از پیش مجاری فعالیت های مستقل دانشجویی، موجب بروز سرخوردگی و زمینه ساز رفتارهای رادیکال در بین دانشجویان شده است. از طرفی دیگر عملکرد ضعیف مسئولان در دفاع از استقلال دانشگاه، زمینه ساز حضور نهادهای امنیتی و قضایی در فضای دانشگاه شده است، که در همین راستا می توان به احضار سه تن از دانشجویان فعال به دادسرا، تنها به جرم چاپ و انتشار نشریه ای در انتقاد از دولت در دانشگاه، اشاره نمود. جالب آن که مسئولان دانشگاه خود پیش تر با تمام قوا به برخورد با این دانشجویان پرداخته و علاوه بر توقیف نشریه ی مذکور، حکم تعلیق از تحصیل آن ها را نیز بر خلاف قول و قرارهای قبلی شان، در کمیته ی انضباطی صادر نموده بودند! به هر حال این بار نیز دو تن از دانشجویان دانشگاه فردوسی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و بار دیگر مسئولان دانشگاه در آستانه ی آزمونی در راستای دفاع از دانشجو و حریم دانشگاه قرار گرفته اند. در همین راستا فراکسیون مدرن انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاههای فردوسی و علوم پزشکی مشهد همچون گدشته، ضمن مخالفت با هر گونه فعالیت در راستای خواست رسانه های وابسته ی برون مرزی و دعوت دانشجویان به خویشتنداری و حفظ آرامش، حمایت همه جانبه ی خود را از دانشجویان بازداشت و احضار شده و ادامه ی این روند تا حل کامل مسائل ایجاد شده اعلام نموده و مسئولان دانشگاه را نیز به پیگیری هرچه سریع تر و قاطع تر وضعیت دانشجویان بازداشت و احضار شده و ادامه ی پیگیری ها تا حل کامل مسائل، فرا می خواند. باشد که بدین وسیله نکته ای مثبت در کارنامه ی مسئولیت ایشان در ذهن دانشجویان افزوده و ثبت گردد.

والسلام علی من التبع الهدی

9/4/1387