شاعر ملی ، استاد ادیب برومند در چکامه ای دلنشین  برپایی جشن سده را یاد آور ایران شکوهمند و فروزاننده آتش مهر میهن در دل های ایرانیان می داند :

از آن رو  آتش افشانیم در دشت         که   از  اندیشه  روشن    نشانی ست

مبارک باد   این   جشن   کیان زاد         بر آن کو در  تنش  خون  کیانی ست

سده   ،  یاد آورِ    ایرانِ      بشکوه       گران فر  چون  درفش  کاویانی ست

سده   یاد آور   عهدی   که    ایران        چو مهرش در جهان پرتو فشانی ست

به  یاد آور  زمانی  را که این رسم        فروزان  فر  چو   رسم    پهلوانی ست

سزد گر دل  فرا  گیریم  از   اندوه       در  آن  جشنی  کز   آنِ کامرانی ست

سزد    گر    بهر   آزادی   بکوشیم        ز جان و  دل که  تاییدش  جهانی ست

جهان  تا  هست  ایران  زنده  بادا         که جان دادن به راهش رایگانی ست

جشن ملی سده، جشن آغاز تمدن بشر

جشن بزرگ سده را به همه ایرانیان راستین در سراسر جهان خجسته باد می گویم. سده جشن بزرگ ملی ايرانیان که هزاران سال در گستره پهناور فرهنگ ایرانی، از آناتولی تا سینكیانگِ و از شمال دریای کاس تا جنوب دریای پارس، برگزار می شده است، بزرگداشت کشف آتش، مهمترين كشف جهان بشريت، توسط ایرانیان است كه  تمدن بشری را پایه گذاری کرد. ما ايرانيان به پاس اين رویداد بزرگ، هميشه آتش را كه نماد انرژی و روشنايي است گرامي داشته ايم.

ملتی که پایه گذار دانش نوین، تکنولوژی، کشاورزی و تولید صنعتی بوده و پرتو فرهنگ و خرد خود را در طول هزاره ها بر سراسر جهان گسترانده، نباید اکنون در زندان محرومیت و خشونت ناشی از نادانی و نابخردی زندگی کند. هر چند هیچ تلاشی در سالهای اخیر، نمیتواند در جهالت و خشونت و بیرحمی و ستیزگری با آزادگی و فرهنگ والای بشردوستانه ایرانی، با عملکرد سده های یکم و دوم رقابت نماید، ولی اکنون نیز مانند آن زمان ستمگران بیگانه اندیش مغلوب اراده ملت بزرگ ایران خواهند شد. ملتی که خود را هزار و دویست سال پیش از آن جهنم بی همتا در تاریخ بشریت رهانید، اکنون کار ساده ای را در پیش دارد.

بحران خانمانسوز کنونی رستاخیز دیگری برای ملت ایران است که برونرفتی برای حاکمیت جز تسلیم شدن به خواستهای مردم ندارد. بیرحمی و شقاوت و زندان و اعدام، که نوع آن در تاریخ دوازده سده گذشته بی سابقه بوده، هرگز بقای حکومت را تضمین نخواهد کرد که ویرانی آن را در پی خواهد داشت.

 كورش زعيم

10 بهمن 1388