هرمیداس باوند در گفتوگو با ایسنا:
دكتر داوود
هرميداس باوند اعمال فشار آمريكا بر ايران در بحث هستهيي عليرغم پيگيري مذاكرات
ايران با آژانس و اتحاديه اروپا را نوعي تاكتيك 1+5 بر شمرد كه طي آن آمريكا خواهان
تاثيرگذاري بر روند مذاكرات است.
دكتر داوود هرميداس باوند، كارشناس مسايل بينالملل در گفتگو با خبرنگار انرژي
هستهيي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در ارزيابي خود از اعمال فشارها و
كارشكني آمريكا علي رغم ادامه روند مذاكرات ايران اتحاديه اروپا بر سر پرونده
هستهاي كشورمان تصريح كرد: آمريكا يك عضو 1+5 است و خاوير سولانا نيز در عين حال
هم نمايندگي از طرف 1+5 دارد و هم اتحاديه اروپا. بنابراين اگر توافقي حاصل شود كه
مورد قبول اتحاديه اروپا قرار گيرد به ظن غالب آمريكا با ترديدهايي آن را خواهد
پذيرفت. بنابراين اين يك نوع تاكتيك است كه به موازات مذاكراتي كه آمريكاييها
ترديد دارند به نتيجه برسد قطعنامه سومي نيز طراحي شده و اگر به نتيجه نرسد پيگير
تحريمها خواهند بود.
وي افزود: به موازات نظر آمريكا قطعنامه تهيه شده ولي منوط به فرآيند مذاكرات است و
اگر به نتيجه نرسد گريزناپذير شوراي امنيت قطعنامه را پيگيري ميكند و اين جنبه
تاكتيكي دارد و به عنوان يك مخالفت در برابر اتحاديه اروپا تلقي نميشود.
هرميداس باوند با تاكيد بر اينكه آمريكا سعي دارد از طريق عنصري مكانيكي از بيرون
بر مذاكرات فشار وارد كند يادآور شد: آمريكا سعي ميكند موضعي و نظراتي را به
موازات مذاكرات اتخاذ كند كه كمابيش همسو با نظرات انگليس است و بر آن است كه عنصر
مكانيكي از خارج وارد كند كه بتواند به نوبه خودش تاثيري در مذاكرات داشته باشد.
وي ادامه داد: اگر مذاكرات به نتيجه نرسد با توجه به موضعگيري آمريكا و طرح
قطعنامهاي كه انگليس طراحي كرده گريزناپذير مساله در مسير قطعنامهاي خواهد بود كه
گذشته از بعد اقتصادي بعد ارتباطات را نيز در نظر دارد.
به اعتقاد اين كارشناس مسايل بينالملل مذاكرات سولانا هم از جانب اتحاديه اروپا و
هم از طرف گروه 1+5 و بر اساس تاكيدي كه قطعنامه قبلي كرده است كه باب مذاكره باز
است و درخواست كرده كه از طريق مذاكره مساله حل و فصل شود صورت ميگيرد و اين اجراي
درخواستهاي شوراي امنيت هم نيز است.
وي افزود: اگر مذاكرات به نتيجه قابل قبولي برسد دال بر اين است كه نمايندگي اين
مذاكرات از سوي اتحاديه اروپا و 1+5 است و لذا اظهارنظر آمريكا يا طرح انگليس به
عنوان هشداري است كه اگر مذاكرات به نتيجه نرسد آنها زمان را ميخواهند از دست
ندهند.
اين استاد دانشگاه در بخش ديگري از اين گفتگو با ابراز ترديد در اين خصوص كه ايران
بتواند در برهه فعلي با تبليغات چهره غرب را به جهانيان نشان دهد و تاكيد بر اتخاذ
راهحلي مرضي الطرفين بين ايران و غرب براي حل مساله هستهاي كشورمان اظهار داشت:
مساله از اين كه كي بود، كي بود، من نبودم، خارج شده است. مساله به مرحلهاي رسيده
است كه بايد واقعا راهحل ديپلماتيك را اتخاذ و پيگيري كرد و به نتيجه رسيد؛
بنابراين مساله از اين مقوله خارج شده و بايد مساله را جديتر گرفت.
وي خاطر نشان كرد: مساله از اين قرار است كه دستاوردي كه ايران به دست آورده
پذيرفته شود و بعد راجع به باقي مسايل مانند آب سنگين يا غني سازي بحث كرد و
مذاكرات پيرامون جنبه حقوقي و قانوني عليرغم سياسي بودن ادامه دارد. اگر به نتيجه
رسيد، موفقيتي است؛ ولي اگر نشود، قطعنامههاي بعدي در پيش است.
هرميداس باوند تاكيد كرد: امروز از بحث تاكتيكي به اين معني كه عامل قضيه كه بوده،
دور شدهايم لذا بهتر است كه مرضيالطرفين به توافقي دسترسي پيدا شود.