هموطنان

   شصت و دوسال پیش، در ۲١ آذر سال ١٣٢٤ گروهی که خود را "فرقه دمکرات آذربایجان" مینامید، با کمک نیروی نظامی شوروی، ارتش و دیگر نیروهای ایران را در آذربایجان خلع سلاح کرد و حکومت "خودمختار" آذربایجان را در تبریز به ریاست محمد جعفر پیشه وری اعلام نمود. درست یکسال بعد، پس از تدبیر سیاستمداران میهندوست ایرانی و اخطار آمریکا به شوروی مبنی بر رعایت تاریخ تَرک نیروهای ارتش سرخ از ایران، ارتش روسیه شوروی آذربایجان را ترک کرد و سپس این حکومت ساقط شد. نیروهای ارتش و ماموران ایرانی به آذربایجان بازگشته و زمام امور را بدست گرفتند.

    اسنادی که چندی پیش پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر شده اند*، بی هیچ تردید، نشان میدهند که هم تاسیس "فرقه دمکرات آذربایجان" و هم تشکیل "دولت خودمختار آذربایجان" بدستور و با کمک اساسی ارتش و حکومت وقت شوروی انجام شده و جز تعداد کمی از ایرانیانی که وابستگی مستقیم و یا از طریق "حزب توده ایران" به مقامات شوروی داشتند، مردم آذربایجان کوچکترین سهمی در این امر نداشته اند. وظیفه اجرایی این تعویض قدرت را بیشتر نیروهایی بعهده داشته اند که "مهاجرین قفقازی" نامیده میشدند و برخلاف همکاران ایرانیشان که خود را اصلاحگران اجتماعی میدانستند، هویت سیاسی روشنی نداشته اند. از نامه ها و دستورهای مقامات جمهوری آذربایجان شوروی نیز میتوان براحتی این برداشت را کرد که تمام اقدامات آنها در راستای الحاق آذربایجان ایران به آذربایجان شوروی بوده است.  شواهد حکایت از خونریزی هایی میکند که هم به هنگام به قدرت رسیدن حکومت "خودمختار" و هم به وقت ازپای درآمدنش رویداده اند.

    هممیهنان، اهمیت این رخداد برای ما تنها در سویه تاریخی آن نیست. اگر در آن دوران رجال بزرگی چون دکتر محمد مصدق و قوام السطنه از منافع ملی ایران و ایرانیان مدبرانه دفاع می کردند، امروز دراین دروان سیاه، رئیس حکومت جمهوری اسلامی زیر نشان مجعول خلیج عربی با افتخار و لبخند حاتم بخشی میکند. امروز هم مانند آندوره که حکومت مرکزی ایران در وضعیتی اسفبار و مردم در شرایط بسیار بد اقتصادی، سیاسی و اجتماعی بودند، ملت ایران بیش از ۲٨ سال است که در چنگال حکومتی مرتجع و مستبد اسیر است و بیش از نیمی از ایرانیان در خط فقر و زیر آن قرار دارند. امروز هم چون آنزمان گروهکهایی که بیشتر به بیگانگان مربوطند، می کوشند از نارضایتیهای عمومی مردم برای پیشبرد مقاصد تجزیه طلبانه خود سوء استفاده کنند. امروز هم مشکل عدم تدریس زبان مادری در آموزشگاههای کشور دست آویزی برای تفرقه، ملت سازی و تجزیه است. و بالاخره امروز هم مبارزات مردم برای احقاق حقوق شهروندی و دموکراسی از طرف عده ای در خدمت اهداف قومپرستانه و ناسیونالیستی بکجراه کشانده میشود.

    جبهه ملی ایران- اروپا با تکیه به اصول همبستگی و یگانگی ملی ایرانیان، تمامیت ارضی و حاکمیت ملی ایران، با هرگونه تلاش و سیاستی که ویژگی های قومی را دست آویزقرار داده،  به تعصب ورزی قومی کشانده و به همبستگی ملی و تمامیت ارضی کشور آسیب برساند، اکیدا مخالف است. ما هرگونه کوششی را در سوی تجزیه خاک ایران محکوم میکنیم و با آن مبارزه خواهیم کرد.

     آموزش زبان مادری از دبستان تا دانشگاه حق شهروندی هر ایرانی میباشد. افزون بر این تمرکز زدایی در ساختار اداری کشور و شرکت نمایندگان مردم در اداره امور محلی خود نیز گامی در راستای دموکراتیک کردن جامعه است. ما احقاق تمام این حقوق و خواستها را تنها در چهارچوب حاکمیت ملت و دربستر برکناری حاکمیت ضد ملی و ضد دموکراتیک جمهوری اسلامی، ممکن میدانیم.

    جبهه ملی ایران- اروپا همه هموطنان میهندوست و دمکرات را به پشتیبانی فعال از مبارزات جاری دانشجویان، زنان، کارگران، معلمان و سایر اقشار تحت ستم جامعه فرامی خواند. تنها با همه گیر شدن مبارزات دموکراتیک است که بخت پیروزی آنها بیشتر میشود. باید بهای سنگین مبارزات کنونی زنان و جوانان دلیر ایرانی را تقسیم کرد.

پیروزی از آن ملت است.

شورای عالی جبهه ملی ایران- اروپا

20 آذر 1386

*) نگاه کنید به: فراز و فرود فرقه دمکرات آذربایجان به روایت اسناد محرمانه آرشیوهای اتحاد جماهیر شوروی،

                      جمیل حسنلی(باکو 1989)، ترجمه منصور همامی، چاپ نشر نی- تهران

بازگشت