خطرحمله نظامی هرلحظه ایران راتهدید می کند .دریکطرف این مناقشه خطرناک، که درصورت تبدیل  شدن به جنگ عواقب آن گریبانگیرکلیه کشورهای خاورمیانه خواهد شد وچه بسا که به جنگ بین المللی خانمانسوز دیگری بیانجامد، بزرگترین قدرت نظامی جهان قراردارد که برای اجرای سیاستهای خارجی اش ابایی ازکاربرد نیروی نظامی واشغال کشورها ندارد و درطرف دیگررژیمی بنیادگرا وضد مردمی، که خود درواقع برای ادامه بقایش چندان هم بی علاقه به بوجودآمدن یک آشوب تمام عیاردرمنطقه نیست . در این حمله دیگر تاسیسات اتمی ایران تنها هدف سلاح "هوشمند" آمریکایی و اسراییلی نخواهند بود، بلکه بیش از2000 هدف، بخوانید شیرازه کل کشور، آماج حملات جانکاه و ویرانگر خواهند گردید.

    حاکميت جمهوری اسلامی با سیاستهای نابخردانه و ماجراجویانه خود در خاورمیانه ، با لجاجت درامر رسیدن به اهداف هسته ای خود و با منزوی ساختن ایران درجامعه بین المللی به محافل جنگ افروز و تجزیه طلبان فرصت داده است که امنیت ملی، تمامیت ارضی و شیرازه کشور را به مخاطره بیاندازند. این حاکميت باید بپذ يرد که امنيت ملی بدون مشارکت آحاد جامعه در امور کشوری ممکن نمی شود. حکومت و قدرتی که شهروندان خود را از تصميم گيری آزاد در امر قانونگذاری، حکومت و اداره جامعه حذف میکند و در التهاب مداوم سياسی به سر می برد، قدرت ملی ندارد و در مقابل تهديدات خارجی آسيب پذير است. امنيت ملی از درون هر کشور آغاز می شود و اقدامات حکومت در رابطه با سياست خارجی تنها زمانی قابليت حمايت ملی می يابد که حکومت از مشروعيت و مقبوليت مردمی برخوردار باشد  و اين حاصل نخواهد شد، مگر با آزادی های سياسی و اجتماعی، پذيرش تنوع و تساهل قومی، فرهنگی و مذهبی و توانمندی های اقتصادی، صنعتی و علمی. ما اين حکومت را نپذیرفته و نمی پذيريم. این حکومت رفتنی است، ولی در مبارزه برای برقراری نظام و حکومت دموکراتیک ِدلخواه خود، تجزیه و نابودی کشور و حضور نيروهای خارجی در ايران را نیز پذيرا نخواهيم شد. ما از مسئولين قدرت در جمهوری اسلامی ايران می خواهيم، تا دير نشده اداره امور کشور و سياست خارجی را به کسانی بسپارند که به واقعيت ها و آسيب پذيری های ايران آگاهند و با توجه به مسئوولیت سنگین ايران به عنوان يکی از قدرتمند ترين نيروهای منطقه گفتمان درست و سازنده ای را با همسايگان و کشورهای منطقه و جامعه جهانی آغاز نمایند.

    مخالفت و مبارزه ما علیه حاکمیت ضد ملی جمهوری اسلامی بمعنی تایید حمله نظامی به ایران و دخالتهای بیگانگان در امور داخلی ایران نیست. ملت ایران، بی هیچ تردید، در برابر متجاوزین، تجزیه طلبان و حامیان آنها خواهد ایستاد. ما تردیدی نداریم که حاکمیت ناهمگون و متزلزل ایران را میتوان از راههای دیگری جز حمله نظامی و هر نوع مداخله تجزیه طلبانه در ایران، به رعایت حقوق بشر، قوانین و قطعنامه های بین المللی واداشت. حمله نظامی به ایران میتواند فرصت مناسبی به جمهوری اسلامی بدهد تا با ایجاد جوی از بنیادگرائی و ناسیونالیسم کور ایران و سراسر خاورمیانه را در آتش بسوزاند.

   دولت ايران باید با تاکيد بر حق غير قابل انکار ایران در راستای ماده چهار پيمان منع گسترش تسليحات هسته‌ای و در تطابق با تعهدات بين‌المللی برای استفاده صلح آميز از انرژی هسته ای و به منظور ارتقای روابط و همکاری با شورای امنيت و ايجاد اعتماد بين‌المللی به ماهيت صلح‌آميز برنامه هسته‌ای خود، تا اطلاع ثانوی فعاليت های مربوط به غنی سازی اورانيوم و بازفرآوری آن را در تمامی نيروگاههای موجود متوقف کند. دولت ايران باید از پيشنهاد اعضای دائمی شورای امنيت و آلمان در جهت حمايت فعال از ساخت رآكتورهای جديد آب سبك در ايران از طريق پروژه‌های مشترك در چارچوب آژانس بين‌المللی انرژی اتمی و مطابق با منشور آن استقبال کرده و متقابلا از شورای امنيت بخواهد که با تعليق گفتگو درباره پرونده ايران در شورای امنيت موافقت کند.

    دولت های ايران و آمريکا باید در کوتاه ترين مدت ممکن و بدون قيد وشرط مذاکرات دوجانبه خود را برای حل اختلاف های سياسی و حقوقی آغاز کنند و دولت آمريکا متعهد شود که برای استرداد دارايی های ضبط شده ايران در آمريکا و ديگر کشورها اقدامات لازم را انجام دهد.

    شورای امنيت باید انجام مصوبات تحريمی خود را برای مدت تعليق گفتگو در باره پرونده اتمی ايران راکد بگذارد. اتحاديه اروپا میتواند به کشورهای عضو خود توصيه کند که پروژه های مسکوت مانده کمپانی های مشارکت کننده برای گسترش و مدرنيزه كردن بخش گاز و نفت ايران و همكاری فنی و علمی در فناوری پيشرفته و توسعه زيرساخت‌های انرژی ايران شامل احداث خط لوله و انرژی‌های قابل بازيافت را از سرگيرند و از پيوستن ايران به سازمان‌های بين‌المللی و ايجاد چارچوبی برای افزایش سرمايه‌گذاری مستقيم و تجارت با ايران حمايت کنند.

    از شورای امنيت سازمان ملل متحد خواسته میشود، مانع هرگونه اقدامات جنگجویانه ای گردد که میتواند به تماميت ارضی و حاکميت ملی ايران آسيب برساند. از شورای امنيت و دبيرکل سازمان ملل متحد تقاضا میشود، به منظور افزودن تفاهم و همکاری منطقه ای در زمينه مسائل امنيتی و صلح خاورميانه و خليج فارس، یک کنفرانس منطقه ای بين دولتها و ديگر کشورهای ذينفع را با هدف مسئوليت پذيری مشترک اين کشورها و تصويب معاهدات لازم الرعایه فرا خواند.

    شورای امنيت باید خواست ايجاد خاورميانه ای عاری از تسليحات کشتار جمعی (اتمی، شيميايی و باکتريولوژيک) و مسدودکردن راههای انتقال آن (کمپانی های خارجی و نهادهای ملی) در خاورميانه را مورد حمايت قرارداده و تمامی اطلاعات مستند در مورد وجود اين سلاح در همه کشورهای خاورميانه را به اطلاع افکار عمومی جهان برساند.

    جبهه ملی ایران- اروپا معتقد است که تجارب سراسر منفی از بحران نظامی- سیاسی فلسطین و جنگهای عراق و افغانستان نشانگر نادرستی سیاست تحمیل جنگ، چونان ابزار حل مشکلات این منطقه است. جنگ با ایران، بی هیچ تردید، نتنها تمام خاورمیانه را به آتش و آشوب خواهد کشید، بلکه پیامدهای وحشتناک آن زندگی اقتصادی و اجتماعی کل جهان را تحت تاثیر زیانبار خود قرار خواهد داد.

    ما از همه مراجع ذیصلاح سیاسی و اجرایی بین المللی خواستاریم که با حسن نیت از هیچ اقدامی برای پیشگیری از جنگ احتمالی علیه ایران فروگذاری نکنند و ازمبارزات مردم ایران برای آزادی، دموکراسی و احقاق حقوق بشر و بازگرداندن ایران به جامعه جهانی پشتیبانی نمایند.

شورایعالی جبهه ملی ایران- اروپا

28.10.07

بازگشت