درگذشت دکتر پرویز ورجاوند را تسلیت می گوییم 
 

با اندوه بسيار درگذشت غیرمنتظره شادروان دکتر پرویز ورجاوند، استاد دانشگاه و پژوهشگر و نویسنده برجسته تاریخ و فرهنگ ایران زمین، عضو هیئت رهبری و سخنگوی جبهه ملی ایران را كه بیش از نيم قرن زندگی خود را شجاعانه وقف مبارزه برای آزادی ملت ایران از چنگال دیکتاتوری و برقراری دموکراسی کرد، و سالها تحمل زندان را نمود، صميمانه به خانواده، هم اندیشان و ملت ایران تسليت مي گوييم و بردباري بازماندگان را از خداوند بزرگ خواستاريم.

آیین تشییع و خاکسپاری شادروان ورجاوند در ساعت 9 بامداد روز سه شنبه 22 خرداد 1386، از جلو بیمارستان باهنر (فرهنگیان سابق)، خیابان نیاوران، خیابان منظریه 1، آغاز خواهد شد. 
 

اديب برومند، لقا اردلان، عباس اميرانتظام، داود هرميداس باوند، محمد بسته نگار، عليقلي بياني، حبيب الله پيمان، غلامعباس توسلي، محمد توسلي، حسين راضي، كورش زعيم، عزت الله سحابي، حسين شاه حسيني، هاشم صباغيان، احمد صدر حاج سيد جوادي، اعظم طالقاني، ناصر فربد، محمد محمدي اردهالي، علي اكبر معين فر، سید حسین موسویان، مهدی مویدزاده، ابراهيم يزدي

---------------------------------------------------------------------------

بازگشت همه ما بسوی اوست 
 

بااندوه فراوان درگذشت شادروان دکتر پرویز ورجاوند، استاد ممتاز دانشگاه، عضو هیئت رهبری و سخنگوی جبهه ملی ایران را که یکی از چهره های مبارز و برجسته نهضت ملی ایران بود به آگاهی دوستان، هم اندیشان و ملت ایران می رسانیم.

آیین خاکسپاری آن زنده یاد در روز سه شنبه 22خرداد 1386، از ساعت 9 بامداد، از جلو بیمارستان باهنر (فرهنگیان سابق) با حرکت بسوی بهشت زهرا آغاز خواهد شد.  
 

مهندس میترا آبتین، مصطفی آجودانی، احمد آريان فرد، عبدالعلي اديب برومند، دکتر لقا اردلان، مهندس بامداد ارفع زاده، عبدالله ازدوجيني، مهندس محمد اسدی، دكتر مرتضي اشرفي، دکتر حسین اعرابی، فرهاد اعرابی، بانوفرشید افشار، علی اصغر افشارکهن، علیرضا افشاری، فرهاد اميرابراهيمي، مهندس عباس امیرانتظام، دکتر محمد امین، مهندس محمد اويسي، مهندس حسن ایزدی، مهندس ابوالفضل بازرگان، دکتر داود هرمیداس باوند، مهندس مرتضی بدیعی، دكتر جهانشاه برومند، محمد بسته نگار، تيرداد بنكدار، دكتر محمدحسين بني اسدي، دکتر احمد بهنیا، مهندي عليقلي بياني، دكتر حبيب الله پيمان، دکتر افشین جعفرزاده، حسین به آور، حاج جواد بهشتی، مسعود توانگر، دكتر غلامعباس توسلي، مهندس محمد توسلي، روح الله جیره بندی، عیسی خان حاتمی، مهندس اسماعیل حاج قاسمعلی، دکتر علی حاج قاسمعلی، دکتر جعفر حاکم زاده، مهندس ابوالفضل حكيمي، حميد خادم، دکتر محمدعلی خزائی، دکتر عبدالله خنجی، دکتر نصرالله جمشیدی، دکتر منوچهر خلیل زاده مقدم، مصطفي دیبامهر، دکتر پرویز دبیری، جمال درودی، رضا درودي، فريبا درودي، حسین راضی، مهندس آرش رحمانی، تقي رحماني، غلامرضا رحیم، دکتر علی رشیدی، بهمن رضاخاني، مهندس اشکان رضوی، دكتر حسين رفيعي، حسین ریاحی، اصغر ریسمانچیان، پرویز ریسمانچیان، منوچهر زرکشوری، مهندس کورش زعیم، مرتضی زندی، مهندس محمود زندیان، حاج محمد ساعی، دکتر محمود سامی، دكتر شاهین سپنتا، مهندس عزت الله سحابي، دکتر خسرو سعیدی، مسعود سفري، حسین سکاکی، فرزاد سلطانی، فرشاد سلطانی، دکتر منوچهر سماک، حاج علیقلی سوزنی، حاج محمد شانه چی، حسین شاه حسینی، علی شجاع، احمد شجاعی حمزه، منوچهر شجاعیان، عباسقلی شهسواری، یوسفعلی شهسواری، هدا صابر، احمد شه ناصری، حسن شهیدی، مهندس هاشم صباغيان، دکتر عباسعلی صحافیان، يوسف صحفي، دكتر احمد صدر حاج سيد جوادي، مسعود صفاریان، اکبر صفویه، محمود صوراسرافيل، مهندس مجید ضیايی، اعظم طالقاني، مهندس حسین عزت زاده، رضا عليجاني، اکبر غضنفری، شاهرخ غضنفری، رامین غنچه ای، سرلشگر بازنشسته ناصر فربد، خلیل فردوسی، دکتر محسن فرشاد، اصغر فنی پور، محمود فیض پور، علي قادري، مصطفی قاسمی، دکتر باقر قدیری اصلی، علي قديري، سید حسن قوام شهیدی، ناصر قوامی، دكتر نظام الدين قهاري، حسین کتابنویس، مهندس ژرژ کریم، ناصر کمیلیان، دکتر رضا گلنراقی، رضا لطفی پور، پریچهر مبشری، محمد محمدي اردهالي، حسين مجتهدي، مهندس رضا مستان، دکتر عبدالحسین مستوفی، دکتر مرتضی مصفا، دکتر پویا مطهری، دکتر رضا معظمی، مهندس علي اكبر معين فر، مهندس محسن مقدس زاده، منوچهر ملک قاسمی، صمد ملکی، هرمز ممیزی، رضا منتظر حقیقی، خسرو منصوريان، مهندس بابک موسوی، دکتر سید حسین موسویان، امیرمسعود موگویی، دکتر مهدی مویدزاده، نعمت الله میرعظیمی، مهندس لطف الله ميثمي، دکتر اصغر مینو، دکتر علی اکبر نقی پور، دكتر محمود نكوروح، دکتر مجتبی نیک نژاد، ابوالفضل نیماوری، مهندس جمال هاشمی، عباس همایونی، مهندس علی هنری، دكتر محمدرضا هوشنگ مهدوي، دكتر ابراهيم يزدي، مهندس حبیب یکتا، دکتر شکرالله یوسفی، مهدي يوسفي، حسن يوسفي اشكوري

----------------------------------------------------------------------------

در ارتباط با درگذشت دکتر پرويز ورجاوند

ساعاتی پيش خبر شديم که دکتر پرويز ورجاوند، باستانشناس برجسته و يکی از بهترين ياران ايرانزمين زندگی را ترک کرده اند. از دست دادن دکتر ورجاوند، که به راستی و در عمل  به فرهنگ و تاريخ ايرانزمين عشق می ورزيدند و به آن باور داشتند، دردی بزرگ و فراموش نشدنی برای دوستداران فرهنگ ايران زمين است. دکتر ورجاوند اولين باستانشناس ايران بودند که خطر سد سيوند را اعلام کردند و اولين باستانشناس و اولين شخصيت سياسی داخل ايران بودند که از فعاليت های کميته بين المللی نجات رسما حمايت کردند.  ايشان پس از فيلتر شدن سايت کميته نجات پاسارگاد در ايران، و پس از سکوت اجباری  رسانه های داخل ايران در ارتباط با پاسارگاد و خطرات آبگيری سد سيوند، به مصاحبه ای اختصاصی با کميته نجات نشستند و شجاعانه و هوشيارانه اعلام داشتند که آبگيری سد سيوند فاجعه ای ملی برای مردم ايران خواهد بود.

کميته بين المللی نجات پاسارگاد از دست دادن دکتر پرويز ورجاوند را به ملت ايران، خانواده محترم ورجاوند، و دوستان و دوستداران ايشان تسليت می گويد و نام و راه او را ـ که عشق و باور به تاريخ و فرهنگ پويای ايرانزمين است ـ برای هميشه بر تارک شمار کوشندگان حفظ و نگهبانی اين فرهنگ خواهد نشاند.

از سوی کميته بين المللی نجات پاسارگاد

شکوه ميرزادگی

نهم جون 2007

WWW.savepasargad.com

-----------------------------------------------------

پیام تسلیت جبهه دمکراتیک ایران به مناسبت درگذشت دکتر پرویز ورجاوند

21 خرداد 1386
آقای ادیب برومند رهبر جبهه ملی ایران
با اندوهی فراوان درگذشت دکتر پرويز ورجاوند عضو شورای رهبری جبهه ملی ایران رابه شما ، اعضای رهبری ، شورای مرکزی و کادرها و اعضای آن جبهه تسلیت می گوییم. دکتر ورجاوند مرد بزرگی بود که دهها سال از زندگی خود را در راه آزادی و سربلندی ایران گذراند. او در جبهه علمی و مبارزه سیاسی توانمند و قابل ستایش بود. به حق مرگ او همه را درشگفتی و تاسف فرو برد. بدون تردید رژیم سرکوبگر و ضد ملی جمهوری اسلامی به دلیل فشار مستمر بر این مرد ملی در مرگ او شریک است. اگر چه این بزرگ مرد از دنیا برفت اما یاد و اندیشه او زنده است، زیرا که ایران زنده است. مراتب همدردی ما با خانواده آن مرد ملی و خود را پذیرا باشید. فرصت را مغتنم شمرده از همه آزادگان وطن پرست دعوت می کنیم در پاسداشت خدمات آن بزرگمرد به ایران در مراسم آن شادروان شرکت نمایند.
حشمت اله طبرزدی دبیرکل جبهه دمکراتیک ایران
به نمایندگی از سوی شورای مرکزی،کادرها و همه اعضا و هواداران
-----------------------------------------------------------------------------------------------

یک آزاده دیگر در جمهوری اسلامی از میان رفت/ جبهه ملی ایران (آمریکا)

بار ديگر از خيل شيفته گان و عاشقان ميهن ، فرزند راستين و آزاده ديگری از ملت ايران به ايديت پيوست.دکتر پرويز ورجاوند ، عضو شورای رهبری و سخنگوی جبهه ملی ايران بامداد روز شنبه در بيمارستان باهنر در تهران، دوستان و همرزمان خويش را تنها گذاشت و پيمانی را که با هم ميهنان خويش برای رسيدن به آزادی و استقلال ميهن بسته بود انجام نيافته ،ديدگان فروبست. دکتر ورجاوند ، در طول زندگی پربار و افتخار آفرين خويش ، از روزی که به خيل پيروان مکتب دکتر مصدق پيوست تا برای رسيدن به آزادی و حاکميت ملی مبارزه کند تا لحظه ای که چشم از جهان فرو بست ، همواره مورد خشم حکام ستمگر و ضد ملی بود.
دکتر پرويز ورجاوند در سال ۱۳۱۵خورشيدی متولد شد و در سال ۱۳۲۹ به عضويت جبهه ملی درآمد.دکتر ورجاونددر سال ۱۳۴۴ بهنگام تحصیل در دانشگاه سوربن فرانسه ،کنفدراسيون اروپايی جبهه ملی ايران را تاسيس کرد.وئ استاد باستان‏ شناسی و هنر دانشگاه تهران و رييس بخش ايلات و عشاير در مرکز مطالعات اجتماعی دانشگاه تهران بود. پرویز ورجاوند در نخستين دولتی که پس از انقلاب ايران تشکيل شد، سرپرستی وزارت فرهنگ را به عهده داشت که پس از وی به وزارت ارشاد اسلامی تغيير نام داد.در اوایل دهه 60 که آیت آلله خمینی،دکتر مصدق و جبهه ملی را مرتد اعلام کرده بود،دکتر ورجاوند به جرم آزادیخواهی در حکومت اسلامی ،با اتهامی واهی از سال 1360 تا 1363 به زندان رژیم اسلامی افتاد و بشدت تحت شکنجه و آزار قرار گرفت.این باستان شناس برجسته که از اعتبار جهانی برخوردار بود به عنوان رییس کنفرانس هزاره سامانیان در تاجیکستان از سوی یونسکو برگزیده شد اما حاکمان ضد فرهنگ جمهوری اسلامی از خروج او از ایران جلوگیری کردند. آقای ورجاوند که در ماههای اخير با اتهام «نشر اکاذيب به قصد تشويش اذهان عمومی» رو به رو بود، به دليل مشکلات جسمی در چندين نوبت نتوانست در دادگاه حاضر شود و هر بار دادگاه او به تعويق می افتاد. يادش را گرامی ميداريم و به بستگان ،همرزمان وملت ایران تسليت گفته و پيمان می بنديم راه او را تا رسيدن به آزادی ميهن همچنان ادامه دهيم.


جبهه ملی ایران (آمریکا)

شنبه 19 خرداد 1386

-----------------------------------------------------------------

تسلیت درگذشت شادروان دکتر پرویز ورجاوند

پیام تسلیت سایت مصدق

تسليت سازمان سوسياليست های ايران

بمناسبت درگذشت دکتر پرويز ورجاوند يکی از رهبران برجسته ی جبهه ملی ايران

با کمال تأسف اطلاع يافتيم که دکتر پرويز ورجاوند يکی از رهبران برجسته ی جبهه ملی ايران، استاد باستان شناسی و هنر دانشگاه تهران و يکی از برجسته ترين باستانشناسان ايران در روز شنبه 19 خرداد 1386 در تهران درگذشت .

 برای آنعده از ايرانيان که  از مبارزات نهضت ملی ايران برهبری دکتر مصدق و مبارزات نيروهای مصدقی و جنبش دانشجوئی در سالهای 1340  عليه رژيم کودتای محمد رضاشاهی ( کودتای 28 مرداد 1332) و  نيز مبارزه بخاطر برقراری حاکميت قانون و پايان دادن به رژيم استبدادی  مذهبی  حاکم بر ايران و امر مخالفت با قانون قرون وسطائی قصاص آگاهند ، نام پرويز ورجاوند نامی آشنا و اعتماد بر انگيز می باشد.

در زمانيکه جنبش دانشجوئی ايران در اعتراض  به انتخابات تقلبی مجلس شورای ملی شه ساخته و بزرگداشت روز شانزدهم آذر 1332 ( روز دانشجو )، در داخل و خارج از کشور در سالهای 1339  و 1340  مجددأ شکل گرفت و سازمان کنفدراسيون جهانی در آنزمان تشکيل شد، زنده ياد پرويز ورجاوند دانشجوی رشته باستان شناسی و هنر دانشگاه سوربن پاريس ، يکی از فعالان  کنفدراسيون و همچنين تشکيلات جبهه ملی ايران در اروپا بود که درکنار ديگر ايرانيان آزاديخواه و وطن دوست سهمی بسزا در افشاء ماهيت رژيم وابسته به امپرياليسم شاه در آن دوران داشت.

پس از پيروزی انقلاب بهمن 1357 دکتر ورجاوند در کابينه مرحوم مهندس بازرگان ، مسئوليت وزارت فرهنگ و هنر ( وزراتخانه ای که بعدأ به « وزارت ارشاد اسلامی » تغيير نام داد ) را بعهده داشت.

 اما بعد از پيروزی انقلاب عمر بهار آزادی چندان بدرازا نکشيد و بجای رژيم استبدادی شاهنشاهی ، رژيم استبدادی مذهبی بر ايران حاکم شد. زنده ياد دکتر ورجاوند همچون ده ها هزار آزاديخواه ايرانی تحت فشار و پيگرد حاکمين مستبد و قانون شکن مذهبی قرار گرفت ، ولی از دفاع  ازحقوق شهروندی و منافع ميهنی ـ که از شعارها و اصول محوری انقلاب بهمن 1357 بودند ــ دست برنداشت.

 دکتر ورجاوند در طول حيات سياسی اش بعنوان يکی از فعالان و رهبران جبهه ملی ايران هميشه  آزاديخواهی، استقلال، انتخابات آزاد، حاکميت قانون ، حاکميت ملت و دفاع ازتماميت ارضی ايران تاکيد داشت، اگرچه آن زنده ياد بخاطر تاکيد بر آن خواست ها که از اصول محوری جبهه ملی ايران می باشند ، در دوران رژيم محمد رضاشاه و رژيم جمهوری اسلامی روانه زندان شد و تحت شکنجه قرار گرفت.

سازمان سوسياليست های ايران درگذشت دکتر پرويز ورجاوند ، عضو شورای رهبری جبهه ملی ايران را به خانواده  محترم ورجاوند و بستگان و دوستان  آن مرحوم ، شورای رهبری و اعضا و هواداران جبهه ملی ايران و تمام آزاديخواهان ايران و ايران دوستان تسليت می گويد.

گرامی باد خاطره دکتر پرويز ورجاوند

 از سوی هيئت اجرائی سازمان سوسياليست های ايران

 دکتر منصور بيات زاده

 19 خرداد  1386 برابر با  9 ژوئن 2007

--------------------------------------------------

--------------------------------------------------

با کمال تاسف باخبر شدیم که دکتر پرویز ورجاوند عضو شورای مرکزی و سخنگوی جبهه ملی ایران روز شنبه ۱۹ خرداد در تهران در گذشته است .
زنده یاد دکتر ورجاوند از مبارزان قدیمی راه آزادی و دمکراسی در دوران دیکتاتوری پادشاهی پهلوی و استبداد جمهوری اسلامی بود. ورجاوند با عشق وعلاقه به ایران و رهایی کشور از حاکمیت استبداد، در سازماندهی مقاومت مردم علیه آزادی ستیزان فعالانه مشارکت داشت و علیرغم فشار رژیم، پیوسته و خستگی ناپذیر در کنار آزادیخواهان بود. دیدگاههای خاص دکتر ورجاوند در ارتباط با مسائل اقلیتهای ملی کشورمان مانع از آن نیست تا از او چون چهره ای مبارز که تا آخرین لحظه عمر خود علیه استبداد رزمید، یاد نکنیم.
ما، فقدان دکتر پرویز ورجاوند را به اعضای خانواه، بستگان ایشان و جبهه ملی ایران صمیمانه تسلیت می گوییم و خود را در غم بازماندگان آن زنده یاد همدرد می دانیم.

هیات سیاسی-اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
سه شنبه بیستم و دوم خرداد

------------------------------------------------------------------------

درگذشت دکتر پرویز ورجاوند ، عضو شورای عالی جبهه ملی ایران مایه تاثر عمیق همه کسانی شد که حضور طولانی او را از آغاز جوانی تاکنون در جبهه ملی ایران و در صف مبارزین و کوشندگان برای برقراری دمکراسی و تحقق احترام به حقوق بشر در ایران پی گرفته بودند و بسیاری دیگر که با او در برهه ای از مبارزات طولانی و پیگیرش آشنا شدند و از متانت، انسانیت و سخت کوشی او در راه تحقق آرمان هایش با خبر بودند.

اتحاد جمهوری خواهان ایران فقدان دکتر ورجاوند را به خانواده او ، جبهه ملی ایران و همه کوشندگان در راه استقرار دموکراسی و حقوق بشر در ایران تسلیت می گوید.

هیات سیاسی اجرایی اتحاد جمهوری خواهان ایران
 

----------------------------------------------------------

تسلیت بمناسبت

                   در گذشت آقای دکتر پرویز ورجاوند 

با تأثر و تأسف فراوان مطلع شدیم که یکی دیگر از عاشقان ایران زمین ؛از تبار آزادگان؛

از مبارزین علیه ظلم و بیداد واستبداد؛ ازمشتاقان استقرار آزادی و سربلندی ملت شریف ایران؛

از مدافعین استقلال و تمامیت ارضی کهن سرزمین ایران؛از پویندگان راه همیشه زندهء

دکتر محمد مصدق؛ عضو شورای مرکزی و سخنگوی جبههء ملی ایران؛جهان فانی را وداع

کرده در کنار دیگر جانباختگان آزاد یخواه کشور آرمیدن گرفت.روانش شاد و یادش گرامی باد.

سازمان فراکسیون متحد (پیروان راه مصدق ) این ضایعهء بزرگ را به خانوادهء محترم آن مرحوم؛  

به کلیهءآزادیخواهان و مبارزین نهضت ملی ایران ؛ به پویندگان راه زنده یاد دکتر مصدق و

بالاخره به دوستان وهمراهان وی در جبههء ملی ایران تسلیت می گوید.

                                                                        روابط عمومی سازمان فراکسیون متحد

                                                                                  (پیروان راه مصدق)

                                                                                   فرامرز بهنام

                                                                                   20\3\1386

-----------------------------------------------------------

تسلیت جمهوریخواهان لائیک به مناسبت درگذشت دکترورجاوند

---------------------------------------------------------------------------------

نوزدهم خردادماه ١٣٨٦ 
 
 

دکتر پرويز ورجاوند، سخنگوی جبهه ملی ایران، درگذشت 
 

با اندوه بسیار آگاهی یافتیم که دکتر پرویز ورجاوند، عضو شورای رهبری و سخنگوی جبهه ملی ایران، ساعاتی پیش بر اثر سکته قلبی درگذشت. دکتر ورجاوند اندیشمندی مبارز بود که همچون دیگر مبارزان راه آزادی ایران از فشار و ستم بی‌اندازه جمهوری اسلامی، بویژه در ماه‌های اخیر، بی‌بهره نماند.   
 

درگذشت این ایرانی مبارز را به همه ملت ایران، بویژه یاران جبهه ملی ایران، تسلیت می‌گوییم.  افسوس که نماند تا آزادی ایران را از چنگال دژخیمان حاکم – که دیر نخواهد بود -  از نزدیک ببیند.  روانش شاد و یادش گرامی باد. 
 

حزب پان‌ایرانیست ایران – دفتر آمریکا

-------------------------------------------------------------------------------------

اسماعيل نوری علا


بايد بگويم، ببخشيد آقايان قاضی و بازپرس و دادستان اسلامی! اين بار اين مرغ از قفس شما پريد تا نامش را، همچون خدمتگذار صميم فرهنگ ايران، بر جان های همهء نسل های اکنون و آينده ايرانزمين، جاودانه کند. يقين دارم در سرزمينی که حکومتش از مرده ها بيشتر از زنده ها می ترسد، از اين پس نام پرويز ورجاوند، چون وجدان بيدار هر ايرانی ميهن دوست، خواب را از چشم مخالفان فرهنگ اصيل ايرانی خواهد ربود.
esmail@nooriala.com
يک ساعت پيش خبر رسيد که دکتر پرويز ورجاوند، شخصيت مبارز ملی، باستانشناس دلسوز، و فرهنگی ايراندوست ما ديده از جهان نکبت بار حکومت اسلامی بربسته و رفته است تا نامش در رديف نام آنانی که تا آخرين روز عمر پر برکت شان به ايران انديشيده اند، قرار گيرد. به که بايد تسليت گفت؟ به خانواده اش، به دوستانش، به همرزمانش و يا به همهء ملت ايران که فرزندی گرانقدر را از دست داده است؟ فکر می کنم همه بايد داغ عزيزی ديگر را به يکديگر تسليت دهيم.
خاطرهء من از دکتر ورجاوند به سی و پنج سال پيش بر می گردد که هر دو در مؤسسه علوم اجتماعی تدريس می کرديم. او برای دانشجويان از زندگی ايلات و عشاير سخن می راند و من از جامعه شناسی فرهنگ ايران می گفتم . گهگاه در دفتر زنده ياد دکتر افشار نادری، رئيس مؤسسه، به هم بر می خوريم و سلام و عليک گرمی داشتيم. و من او را مردی صميمی و پاک و نيکو نهاد می ديدم.
انقلاب که رخ داد من در ايران نبودم و شنيدم که مهندس بازرگان رسيدگی به امور وزارت فرهنگ و هنر را به او سپرده است. می دانستم که کار کمرشکنی بر عهده اش گذاشته شده: پاسداری از فرهنگ و هنری ايرانی و ايرانی شده که حکومت اسلامی آمده بود آن را از بيخ و بن براندازد و چيزی جعلی و غير ايرانی را جانشين آن سازد. عمر کارش در آن سمت ديری نپائيد. در وزارت فرهنگ و هنر هم تخته شد تا به جای آن وزارت ارشاد اسلامی قد علم کند. ورجاوند را همين عشق به فرهنگ اصيل ايران به زندان هم انداخت و در آنجا کمرش واقعاً صدمه ديد و تا آخر عمر ناچار شد بر عصا تکيه کند و درد را همچون رفيقی دائمی بپذيرد.
اما او بعنوان منتقد عمليات فرهنگی حکومت اسلامی هرگز خاموشی انتخاب نکرد و، در کنار فعاليت های سياسی، بعنوان يک چهرهء راستگوی فرهنگی در هر صدمه ای که بر آثار باستانی ما وارد شد هم از غصه ناليد و هم از سر درد فرياد برداشت.
و از دو سال پيش هم، که مسئلهء نجات آثار دشت پاسارگاد پيش آمد، او از نخستين کسان بود که به اين مبارزهء فرهنگی پيوست و همچون مشاوری دلسوز و آگاه کمر خدمت به آن بست. در اين مدت بود که تفاوت او با بسيار کسان که سردوشی باستان شناسی بر شانه می زنند و خود را غمخوار ايران کهن می دانند روشن شد. در حاليکه باستانشنان ايرانی، چه در داخل و چه در خارج از ايران، از ترس از دست دادن موقعيت های خود، در مورد فاجعهء بلاغی و پاسارگاد سکوت کرده بودند و يا حتی وقيحانه بصورت توجيه کنندهء اعمال زشت سازمان ميراث فرهنگی در آمده بودند، او صدا بلند کرد، از خطرات گفت و، در داخل کشور، بعنوان مدافع پير ايران کهن پرچمدار مبارزه با زشت کاری های دستگاهی شد که عامداً می خواهد آثار پيش از اسلام ايران را از بين ببرد.
در اين مدت اهل کذب و ريا، آنان که هرچه می گويند در عمل عکس آن را انجام می دهند، او را به اتهام نشر اکاذيب و تشويش افکار عمومی به بازجوئی های مکرر کشاندند. قرار بود همين دو هفتهء ديگر هم در دادگاه حاضر شود و به جرم دفاع از هويت و فرهنگ و هستی ايرانی «ما» به «آنها» حساب پس دهد.
بايد بگويم، ببخشيد آقايان قاضی و بازپرس و دادستان اسلامی! اين بار اين مرغ از قفس شما پريد تا نامش را، همچون خدمتگذار صميم فرهنگ ايران، بر جان های همهء نسل های اکنون و آينده ايرانزمين، جاودانه کند. يقين دارم در سرزمينی که حکومتش از مرده ها بيشتر از زنده ها می ترسد، از اين پس نام پرويز ورجاوند، چون وجدان بيدار هر ايرانی ميهن دوست، خواب را از چشم مخالفان فرهنگ اصيل ايرانی خواهد ربود.

--------------------------------------------

مرتضي کاظميان؛ اينگونه اخبار تلخ، هميشه ناگهاني فرامي رسند و هميشه دردناک اند؛ خبر به همين کوتاهي با پيام کوتاه آمد؛ «دکتر پرويز ورجاوند درگذشت»...

مرد «ارجمند» ديگري از جمع بزرگان ايران زمين، صحنه انديشه و سياست را به آرامي و به يک باره ترک گفت؛ مرد «برازنده»، «ايران» را زيسته بود و پاس داشته بود...

آموزگار مهربان، جز هنگام سخن گفتن از ستم پيشگان، صدايش بلند نشد. پرويز ورجاوند به مثابه منتقدي صادق و آگاه و دلسوزي براي ملک و ملت در تمام اين سال هاي پس از پيروزي انقلاب، سخن گفت و نقد کرد. مرد آزاده، به ويژه پس از دوم خرداد 76 با وجود نقطه نظرات متفاوت، همراه منتقد و چشم نقاد اصلاحات و اصلاح طلبان شد. در تمام اين سال ها و در هر بار ديدارم با او و گفت وگو و پرسش از وي، واقع بينانه و منصفانه، شرايط زمان و مکان را تحليل مي کرد و با وجود پاره اي دل آزردگي ها و کم لطفي ها در حق اش، «منافع ملي» را ـ در تحليل نهايي ـ فداي منافع شخصي و جرياني نمي ساخت. ورجاوند در معرض چالش ها و استرس هاي متعدد، حيات سياسي خويش را تداوم بخشيد؛ از يک سو، تاکيدات او بر ايران و هويت ايران و تاريخ ايران فهم و تحمل نمي شد و متعصبانه و گاه شوونيستي ارزيابي مي شد؛ از سوي ديگر، نقادي هاي صريح اللهجه و بي پرواي او از رفتارها و اقدامات عليه حقوق اساسي شهروندان و دفاع قاطعانه اش را از حقوق بشر برنمي تابيدند؛ از يک طرف، رقابت ها و خودخواهي هاي بيمارگونه در محافل روشنفکري و مجامع سياسي، او را مي آزارد؛ و از طرف ديگر، سينه اي از سخن ها و دردهاي ناگفته را صبورانه، به اين سو و آن سو مي کشاند.

او اما تداوم و حضور منتقدانه خود را از منظري روشنفکرانه و روشنگرانه و نيز با رويکردي واجد تعهد و مسووليت، از کف نداد؛ دانشگاه، او را کاوش گر و پرسش گر و منتقد تربيت کرده بود و آموزه هاي عملي و کلامي مصدق، او را «ملي» و «ايراني» ساخته بود. اين چنين و با وجود انتقادهاي مبنايي و نقدهاي اساسي، ياور منصف جنبش اصلاح طلبي در سال هاي اخير بود. بي شک، سيدمحمد خاتمي و برخي ديگر از همراهان بلندپايه اش در دوران نخست و آخر رياست جمهوري تجربه ها و موارد متعددي را از راهنمايي ها و توصيه هاي مشفقانه او- در عين انتقادات تند و بي تعارف وي- به خاطر دارند. ورجاوند برازنده توصيف يک ناسيوناليست قرن بيستمي در ابتداي قرن بيست و يکم است؛ او پيوسته در کادر يک «ملي گرا» که ايران زمين و منافع ملي برايش نقطه عزيمت و سکوي حرکت ثابت بود، خود را تعريف و متبلور ساخت. مرد آزاده، شکسته تر و فرسوده تر - بسيار شکسته تر- از آنچه که سن و سالش حکم مي کرد، در ميان ما تنفس کرد، سخن گفت، نوشت، نقد کرد و آمد و رفت... گويي همين ديروز بود که با شور و هيجان يک «مادر» که «فرزند» خود را در معرض تطاول و زخم مي بيند، اصرار مي کرد که آنچه را بر «ايران»، در «جيرفت» مي رود، به نحوي در مطبوعات منعکس کنم و با روزنامه نگاران در ميان گذارم، و پيگير بود، پيگير آتشي که در خانه افتاده است... و همين چند روز پيشتر بود، در نيمه ارديبهشت و در مراسم روز جهاني آزادي مطبوعات که عصازنان و آهسته به جلسه اهداي قلم طلايي انجمن دفاع از آزادي مطبوعات در سال 86 گام نهاد؛ در تجليل از مهندس سحابي سهيم و حاضر شد، نشست و بعدتر، آرام و در ازدحام جمعيت راه خويش گرفت و رفت... مرد ارجمند رفت؛ مثل بسياري ديگر که قدرشان - چنان که بايد- نمي دانيم و مي روند. ورجاوند رفت، با بسياري حرف هاي ناگفته؛ چنان که تنها به عنوان يک نمونه هرگاه براي گفت وگويي در مورد زنده ياد دکتر علي شريعتي، اصرارش کردم، خواهش کرد که در مجالي مناسب و «زماني ديگر» در اين باب سخن بگويد. ورجاوند از شريعتي خاطره هاي فراوان از ايام تحصيل در فرانسه داشت؛ خاطراتي که اينک بسيار دورتر از ابعاد دسترسي مايند... ورجاوند نمونه برجسته اي از روشنفکران آگاه و منتقد و متعهد و مسوول زمانه ما بود که بسيار گمنام تر از بسياري از هنرپيشگان تلويزيون درگذشت. نه کسي او را «چهره ماندگار» خطاب کرد؛ نه منزلت و توان علمي و دانش اش در حوزه باستان شناسي و ايران شناسي چنان که بايد و شايد قدر ديد و مورد توجه و استفاده مراکز و نهادهاي مربوطه قرار گرفت؛ و نه روزي آرامش لازم يک پژوهشگر را به جان لمس کرد و چشيد...

دکتر پرويز ورجاوند، با نامي ماندگارتر از آن که نيازمند «چهره ماندگار» شدن باشد و با کارنامه اي پربار از پژوهش هاي علمي و تحليل هاي راهبردي، و با يادي نيک در ميان ياران و دوستان و شاگردان، به خاک و گهواره «ايران زمين» پيوست.

يک ناسيوناليست ديگر، در ابتداي هزاره سوم ميلادي، از «ايران» رخت سفر بست؛ آن که «ورجاوند» نام ارجمند و برازنده اش بود.

ہورجاوند به معناي ارجمند، برازنده، داراي فره ايزدي و خداوند ارج (فرهنگ معين) است.

------------------------------

جناب آقای کورش زعیم و سایر دوستان و سروران جبهه ملی ایران در ایران و خارج از کشور.

فقدان شخصیت ایراندوست و مبارز جبهه ملی ایران دکتر پرویز ورجاوند را به خانواده ایشان، جبهه ملی ایران، ملی گرایان و ایراندوستان و ملت ایران تسلیت میگویم و

امیدوارم در این روزهای سخت و پرتنش برای سرزمینمان که غیبت حضور او بیش از

هرزمان به چشم میخورد مبارزا ن راه مصدق قدرت تحمل سوگ این یار مبارز و قدیمی خودرا داشته و قادر باشند راه وی را مصمم و سرافراز ادامه دهند.

همدرد شما،

 داریوش مجلسی.

--------------------------

پروين بختيارنژاد

در اولين ساعات روز شنبه به ناگاه خبر درگذشت دکتر ورجاوند، اندوهي سخت بر دل دوستان و آناني که او را از نزديک مي شناختند، انداخت و شايد هر خبري از اين دست اولين نکته اي را که به ذهن خطور مي دهد، اين است که او که بود و چه کار کرد، از کجا شروع کرد و چگونه راه طي شده را به پايان رساند و درباره ورجاوند همين قدر مي توان گفت که پس از روزهاي تلخ 28 مرداد که مصدق به قلعه احمدآباد تبعيد شد و بسياري از اهالي سياست يا در زندان، يا در تبعيد بودند، برخي نيز مجبور به مهاجرت به خارج از ايران شدند. يکي از اين مهاجران، زنده ياد پرويز ورجاوند بود که پس از کودتاي 28 مرداد به پاريس رفت و در رشته باستان شناسي در زمينه معماري باستاني ايران موفق به اخذ مدرک دکترا شد. وي همزمان با تحصيل در اين رشته کنفدراسيون دانشجويان ايراني در اروپا را بنا نهاد و در کنار دوستانش تا سال 57 در کنفدراسيون دانشجويان به فعاليت پرداخت. در سال 57 پس از پيروزي انقلاب به همراه بسياري از فعالان سياسي که در خارج از کشور زندگي مي کردند به ايران بازگشت و رسماً دفتر جبهه ملي را از نو تاسيس کرد. در آن سال پرويز ورجاوند از طرف اعضاي جبهه ملي به عضويت در شوراي مرکزي به عنوان رئيس تشکيلات جبهه ملي انتخاب شد. در سال 79 به هيات رهبري جبهه ملي و نيز به عنوان سخنگوي آن انتخاب شد.همراهان ورجاوند او را يکي از بانفوذترين اعضاي جبهه ملي در نگارش و موضع گيري ها در اعلاميه جبهه ملي مي دانند. پرويز ورجاوند در دولت موقت، سرپرست وزارت فرهنگ شد. وي از اساتيد ممتاز دانشگاه تهران و دانشکده هنر است و به تدريس شناخت سبک ها در معماري ايران پرداخت که پس از بازداشت سه ساله ديگر در هيچ دانشگاهي حضور نداشت مگر براي سخنراني و به دعوت دانشجويان. اما در سال هاي غيبت او در دانشگاه، آثار مکتوب بسياري را به رشته تحرير درآورد، کتاب پيشرفت و توسعه بر بنيان هويت فرهنگي از جمله آثار پرخواننده وي است. از دغدغه هاي اخير دکتر ورجاوند به اين موارد مي توان اشاره کرد؛ 1- پيشگيري از آبگيري سد سيوند و بيشترين فعاليت براي مصون ماندن پاسارگاد در مذاکرات خصوصي با برخي از دست اندرکاران اين طرح. 2- حفظ ميراث فرهنگي يکي از دغدغه هاي جدي دکتر ورجاوند بود. زيرا او بر اين عقيده بود که ميراث فرهنگي هر کشور عناصر تشکيل دهنده هويت يک سرزمين است. 3- در خصوص درياي خزر و تاخت و تازهاي کشورهاي همسايه براي استفاده از منابع دريايي ايران، بسيار نوشت و تذکر داد. 4- به هنگام تصميم ايران بر اخراج افغاني ها، برخي از مقامات دولت افغانستان طي ديداري با دکتر ورجاوند از او خواستند که با ميانجيگري از دولت ايران بخواهد که به اخراج افغاني ها از ايران پايان دهد. مقامات افغاني از وي خواستند، مهاجرين افغان را که برخي از آنها بيش از 20 سال سابقه زندگي در ايران را دارند، جزء شهروندان خود بداند و با اين کار به زيان اقتصاد دو کشور عمل نکنند و دکتر ورجاوند به آنها قول داد که تمام تلاش خود را براي پيشگيري از اخراج افغان ها به کار گيرد. 5- ديگر دغدغه زنده ياد پرويز ورجاوند فقط يکپارچگي ايران بود که در مقابل برخي تحرکات قوم گرايي در دانشگاه تبريز حاضر شد و به سخنراني پرداخت که عده اي نيز با پرتاب تخم مرغ از او استقبال کردند و او بدون توجه به اين عمل به سخنان خود ادامه داد و استدلال خود را در اين باره مطرح کرد. کلام آخر آنکه، به روايت دوستان ورجاوند، وي به هنگام اختلاف سليقه هاي سخت و طرح ديدگاه هاي متفاوت، در بين همفکران خود با پيش گرفتن رويه تسامح و مدارا و با طرح استدلال هاي قومي سعي در آرام کردن دوستان و حفظ روابط دوستانه داشت که يکي از مهمترين وجوه مثبت دکتر ورجاوند بوده است. به هر ترتيب پشتکار، صميميت، مدارا با دوستان و حضور کارشناسانه او در حوزه سياست نام او را جاودانه و زحمات و تلاش او را براي سربلندي ايران ماندگار کرده است و همه اين ويژگي ها مي تواند چراغ راهي براي هر ايراني خصوصاً نسل جوان امروز و نيز آيندگان باشد.

---------------------------------------------------------------------------
خاطره ام از دکتر پرویز ورجاوند/ عرفان قانعی فرد
آن موقع برای روز آنلاین - ذوقی و تفننی - می نوشتم . اسمش را شنیده بودم و در بعضی مراسم که حال و حوصله داشتم و مثل مردمان می رفتم از دور و نردیک می دیدمش و از شیک پوشی اش لذت می بردم/ که آخرین خاطره ام از او چنین بود :
----------------------
صبح روز سه شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۴، خانواده ناصر زرافشان و تعدادي از اعضاي اتحاد دموکراسي خواهان ايران، با تجمع مقابل در اصلي زندان اوين خواهان آزادي ناصر زراٿشان وکيل پرونده قتل هاي زنجيره اي شدند که در اعتراض به ممانعت از معالجه خود در زندان، اعتصاب غذا کرده است.
در چهارمين روز تجمع در مقابل زندان اوين، تعداد شرکت کنندگان در گردهم آيي بيشتر شده است. شرکت در اين تجمع، جزو برنامه روزانه عده اي از اٿراد قرار گرٿته است، که مي کوشند حداقل ۱ – ۲ ساعت در روز را حتماً در حوالي ظهر در آنجا باشند. امروز، اکثر چهره هاي حاضر، نسل سومي کانون نويسندگان هستند، و هر از گاه نيز براي حمايت، چهره اي و با شخصي سياسي- اجتماعي، به تجمع مي پيوند. از ميان حاضران در جمع امروز، با دکتر پرويز ورجاوند گفت و گويي کوتاه انجام دادم که
از او پرسیدم : شما براي چه اينجا آمده ايد؟
براي همدردي با زندانيان سياسي، از جمله دکتر ناصر زرافشان به اينجا آمده ام؛ براي همراهي با کساني به بند کشيده شده اند؛ به اعتبار گفته هايشان و موضع گيري سياسي شان سال هاست در زندانند، و زير ٿشار مانده اند. پديده اي که وجدان هر انسان آزاديخواه و ملي را آزرده مي کند. وظيفه ماست که در همدردي و همراهي با زندانياني که توانسته اند مقاومت کنند، ابراز وجود کنيم تا جامعه جهاني و ايراني، آگاهي يابد که هنوز گروهي در جامعه ايران وجود دارند که به شدت نسبت به مسايل مربوط به پديده آزادي بيان و قلم و انديشه، موضع مي گيرند. گروهي که مي کوشند ٿضايي باز ايجاد شود تا در آن ٿضا، صاحبان درد و انديشه، براي برون شد از بحران و بن بست ٿعلي، جامعه را ياري دهند.
ٿکر مي کنيد تحرکاتي مانند اين تجمع، عملاً نيز به تأثير مشخصي بينجامد؟
تصور بر اين است که قوه قضاييه با سابقه موضع گيري هايش در رويارويي با صاحبان انديشه و قلم در ايران، تنها با اعتراضات دسته جمعي ممکن است گردن به اصلاحي بدهد. ولي کاش اين اعتراض ها و تجمع ها تداوم يابد. به هر حال، چنين اقداماتي تأثير گذار است و سرانجام در آن ٿضاي بسته رخنه مي کند، و به مردم ايران اين پيام را مي دهد که حمايت از چهره هاي صاحب قلم و انديشه غريب واقع نشده و هرچه ٿشار حاکميت بيشتر شود، مقاومت مردمي نيز در اين زمينه بيشتر مي شود.
شما تا چه حد خوش بينيد؟
در تاريخ مشابه اين روزها را باها ديده ايم. سرانجام مقاومت ملي، سلطه خارجي و داخلي را در مسير مناٿع ملي، از سر مي گذراند.
---------------------------------
به هر حال - بدون توجه به اینکه از چه گروهی و حزبی بود - روحش شاد و غریق رحمت باد

-----------------------------------------------------------------------------

به مناسبت در گذشت شاد روان دکترپرویز ور جا وند

بازگشت