|
|
|
|
پیشنهادی در بازسازی ایران آینده و وظیفه نخبگان
بیا تا گل برافشانیم ومی در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
(فیلسوف رند و استاد بزرگ حافظ شیرازی)
امروزه برای ساده ترین هممیهنان عزیز ما نیز روشن شده که در 28 سال گذشته نتنها چیزی در بهبودی وضعشان ر خ نداده بلکه بجائی رسیده اند که آرزوی حمله بیگانه را نیز در سر میپرورانند . فهمیدند که قولها و نویدهای میراث خواران انقلاب دروغی بیش نبوده است. با اینکه سویس و کره جنوبی نشدیم ولی ببنگلادش و کره شمالی نزدیکتر شده ایم. چه بلائی آمد بر سرزمین کورش وداریوش و کجایند یعقوب لیث ها و بابک خرم دین ها و ابومسلم ها ؟ بنده که بدلیل مشاوره در 17سال گذشته در یکی از بزرگترین کشورهای بلوک شرق در بازسازی زیربنائی این کشور بکمک آلمان و اتحادیه اروپا اشتغال دارم و از طرفی اگاهی بوظیفه ملی و پیروی ازراه دکتر محمد مصدق و اطلاع از اوضاع ایران خود را موظف دانسته تا تجربه هائی را که در این مدت کسب کرده ام بطور مختصر با شما فرزانگان ایراندوست در میان نهاده بامید اینکه بحثی جدید برای آینده ایران آغاز گردد.
برای روشن شدن راه سازندگی آینده نمیتوان از کنار موارد ذیل گذشت زیرا :
- بدبختی امروز ما ایرانیان دلیل توجیه و تمجید از رزیم گذشته نیست و حتی مقایسه دو حکومت شاهنشاهی و اسلامی امروز ایران نتنها اشتباه است بلکه غرض ورزی است. کمبود فرهنگ سیاسی و اجتماعی در حامعه ایران و دربند افتادن مردم بدام آخوندها نباید مورد سوئ استفاده گروه خاصی قرار گیرد با توجه باینکه تودهای اگاه شده جامعه ایندفعه دیگر گول نخواهند خورد ضمن اینکه اکثر مردم ایران نیز با گذشت 28 سال از نظر اگاهی سیاسی تکامل یافته و تا حدی بالغ شده اند.
- در انچه که در سال 57 اتفاق افتاد و خواسته های مردم که همان اهداف انقلاب مشروطه یعنی آزادی و استقلال و عدالت اجتماعی بود تقریبا تمام افراد بالغ ایران بنوعی شرکت داشتند و بی انصافی استکه تقصیر را گردن دیگران بیاندازیم . گروهی بیگانه آمدند که هیچگونه وجه مشترکی در هویت فرهنگی و تاریخی ملی با ما نداشتند و ندارند ولی بزبان عامیانه و خرافات مسلط بوده و هستند اینها آمدند و سرزمین ایران را اشغال کردند. مهم اینجاست که امروز از گذشته بیاموزیم و فرزند امروز باشیم و تاریخ گذشته را چراغ راه اینده کنیم ونه اینکه حسرت زندگی قبل از انقلاب را در دل بپرورانیم.
- فراموش نکنیم که نا اگاهی سیاسی و فرهنگی و اجتماعی و احساسات اکثریت مردم بود که ما را باینجا رساند( سردرگمی جامعه و دیدن عکس مار). سه عامل اصلی پیشرفت یا پسرفت یک جامعه را میتوان در سه زمینه هماهنگ اقتصادی و سیاسی و فرهنگی اجتماعی جستجو کرد. در دهه60 و 70 میلادی اکثر شهروندهای ایران فاقد فعالیتها و اگاهیهای سیاسی بودند و مشکلات فرهنگی و اجتماعی هم بر کسی پوشیده نبود اما از نظر اقتصادی در منطقه تقریبا بیهمتا بودیم.
- با تمام این تفاسیر باید ّبدانیم که جامعه ما جامعه ای است خرافاتی از نوع جمکرانی و ملتی انشاالاهی با تزلزل در اندیشه و هویت ملی همچنین بیگانه با تاریخ و نیاکان خود و خصلت بیگانه پرستی ولی مردمی نا مانوس با آزاده گی اما مقلد و متظاهر !
ولی امروز چه داریم ؟ و در آینده چه میخواهیم ؟ موضوع این نوشته است.
هدف بنده انتقاد از حاکمان نظام فعلی یا قبلی هم نیست زیرا سازمانها و سخصیتهای میهندوست سالیان دراز به آن پرداخته و میپردازند و اینجا سعی شده با نگاهی خوشبینانه بآینده ولی با عینک واقع بینی فکر خود را متوجه فاز سازندگی کنم و انهم بفرض اینکه نخست آرزوی ما جامه عمل پوشیده و در سرزمین ماحکومتی مردمسالار و سکولار که قوانینش برای ملت ایران بدست نمایندگان مردم و در جهت رفاه و ازادی و سعادت دنیوی انسان روی کار آید و بجهان متمدن با توجه بحقوق بشر و احترام متقابل دست دوستی و همکاری دهد. مهمترین اصل این است که ما در سرنوشت خود سهیم و دخیل بوده و هستیم و نبایست بانتظار دیگران بنشینیم یا همه چیز را بچاه جمکران یا جادوگران عصر بسپاریم ! بدانیم که روزی جمکرانی ها هم اگاه میشوند واین اصل تکامل بشر وفکر و فهم اوست که دیر و زود فرا میرسد و جلوی این بروسه هم گرفتنی نیست. رفتن هر دیکتاتوری هم حتمی است ولی این تصمیم بایستی توسط ملت ایران و بدست خودمان انجام گیرد ولی همدردی بین المللی هم عامل موثری است و ازاینرو بیان و انعکاس خواسته ملت ایران در مورد آزادیخواهی و دموکراسی در جوامع جهانی امری ضروریست.
حال اگر باوضاع فعلی حکومت ایران و منطقه توجه کنیم وضع حاکمان ایران بسیار وخیم و متزلزل است و اگر همینطور هم پیش رود خطر جنگ خانمان سوز نیز اجتناب نا پذیر خواهد بود که شعله هایش مجددا دامن ملت را میگیرد.
ولی این سوال مطرح است که در زمان سازندگی ایران ما چه برنامه ای داریم و چه میخواهیم بکنیم و در حقیقت بکجا خواهیم رفت ؟ و از خود سوال کنیم که تو چه خدمتی میتوانی برای میهنت بکنی ؟
با دانش باینکه دوره سازندگی ایران با توجه بانهدام فرهنگ و تاریخ و ارزشهای ملی ما از 1400 سال پیش که حتی اگر آب اقیانوسها به مرکب و درختان دنیا بقلم در ایند برای شرح این جنایات کافی نخواهند بود پس بدانیم که دورانی سخت و طولانی و مشکلتر از انچه که حتی تاریخ سازندگی دنیا هم کمتر بیاد میاورد در پیش داریم . نخست بایستی خرابیها را بررسی و جمعبندی کرد و سپس بفکر چاره انها افتاد. در اینجا سعی شده نظر خود و جمعی از ملیون متخصص درون وبرونمرز را در مورد این کمبودها و ویرانیها همراه با راه حلهائی مختصرا با شما در میان گذاشته شود در صورتیکه هدف ارائه پیشنهادها با نگاهی به اینده ا ست و نه انچه که اتفاق افتاده که کم وبیش برای همگان روشن است. مشکلات را میتوان بچهار بخش عمده تقسیم کرد:
1- خرابیهای اقتصادی 2-مشکلات فرهنگ سیاسی 3- ویرانیهای فرهنگی و اجتماعی 4- خدشه دار شدن نام و حیثیت و شان ایران وایرانی در عرصه بین المللی
حال ببینیم که چه وضع و امکانات خوبی داریم :
- کشور ایران خوشبختانه در کنار امریکا و روسیه دارای دو فاکتور مهم در جامعه است که در سازندگی کشور و رفاه ملت مهمترین نقش را دارند که عبارتند از 1- نیروی انسانی جوان و متخصص 2- منابع و ذخائر طبیعی و موقعیت متنوع جغرافیائی.
- ایران از نظر شهروندان یکی از جوانترین جوامع دنیاست. 60% مردم ایران زیر 30 سال هستند.
- هرچند که در ایران خبری از حداقل ازادی و دموکراتی نیست اما فریاد ازادیخواهی در گوش و کنار از پیر و جوان بگوش میرسد و اگاهی تودها در زمینه های سیاسی که حائز اهمیت است امده پذیرش تغیرات مدرن و مردمی را بهمراه دارد.
- از حدود 5 میلیون ایرانی برونمرز که تقریبا در 116 کشور دنیا زندگی میکنند و جمعی از انها در رشته های تخصصی وعلمی و یا با فعالیت اجتماعی در محل سکونت خود پرچم پر افتخار فرهنگ و تمدن ایران را باهتزاز در اورده اند.
- نیروی انسانی متخصص و مجرب درونمرز که با مشکلات زیادی هم روبرو هستند مثلا دانشگاهیان فرزانه و کارمندان اداره ها و پاسدارن و ارتش و بسیجیهای میهندوست و "روحانیت متعهد" و سایر نیروههای انتظامی که دستشان بخون یا مال مردم الوده نشده است. پاسدران و بسیجیان از میان مردم امده اند و نبایست در مقابل مردم قرار گیرند همانطور که حتی ارتش شاهنشاهی هم در دوران بحران انقلاب بمردم پیوست!!. مهمترین خدمت انسانی و وطنی و دینی این هموطنان همانا همکاری با نیروهای ازادیخواه در براندازی ظلم و جلوگیری از هر نوع جنگ است. افرادی از نیروهای انتظامی روزانه بدامان ملت برمیگردند.
- وبلاگ نویسان و روزنامه نگاران جوان درونمرز که از نظر کیفیت و کمیت در لیست جهانی در رده های بالا قرار دارند ولی خود را در قفسی زندانی احساس میکنند که منتظر ازادی هستند. تعدادی از انها در زندان ویا در تعقیب بسر میبرند.
- نسل جوان ایران با ذوق و علاقه خاص خود توانسته است در اموزش کامپیوتر و کاربرد آن در همه زمینه ها در مقیاس بین المللی افتخار افرین باشد. چه خوبست مثلا در آینده بر اساس اینکه " عبادت بجز خدمت خلق نیست " مساجد نه تنها مکان عبادت بلکه برای اینترنت کافه و مرکز اشاعه فرهنگ ملی و تاریخ و در نهایت قرارگاه پیش آهنگان ایرانی درایند! یا پادگانهای نظامی که برای سرکوب ملت و نه دفاع از مردم در مراکز شهرها مستقر شده اند بخارج از شهرها کشیده شده تا اماکن انها در شهرها بصورت مراکز ورزشی و تفریحات سالم در ایند با این اقدام نتنها از ترافیک شهر کاسته میگردد بلکه خیلی زود مجتمع هائی برای تربیت بدنی و سرگرمی جوانان مملکت بوجود خواهد امدکه امری بس ضروری است.
- نتیجه عملکرد مرتجعین اسلامی و واپسگرا ضربه زدن بدین ومذهب سنتی و سیاسی در بین جامعه ایرانیان بوده که در پذیرش مدرنیت کار سازندگی را بس هموار کرده است و ایران را بسوی کشور ی سکولار و دموکرات سوق خواهد داد باشدتا تاریخ وجوامع دیگر از تجربه مصیبت بار ما بیاموزند.
با دانش باینکه 3 غامل اصلی تخرک در جامعه یعنی عامل اقتصادی و سیاسی و فرهنگی بطور هماهنگ در مخور کار مسئولان خکومت قرار گیرد با توجه باینکه پیشرفت مملکت و جامعه مستلزم همکاری مستقیم 1- سیاست ( دولت و مجالس و سایر نهادهای اجتماعی ) 2- علم ( مراکز دانشگاهی و علمی ) 3- اقتصاد ( بنیادهای صنعتی و تجارتی ) میباشد.
عامل سازندگی:
نیروی بزرگ انسانی متخصص که ما در درون و برونمرز داریم مهمترین عامل سازندگی ایران آینده است چیزی که کشورهای اروپای شرقی پس از ازادی از آن بیاندازه محروم بوده و هستند. بگمان بنده اگر نخبگان و متخصصین تمام رشته ها و زمینه های مورد احتیاج یک کشور را در یک وزارتخانه نو بنیادی بنام " وزارت بازسازی و پیشرفت ایران " جمع آوری و سازماندهی کنیم بطوریکه آکادمی علوم ایران نیز در ان مستقر شود فکر میکنم میتوان بر اکثر مشکلات نامبرده چیره شد و با داشتن نخبگانی از 116کشور دنیا بمعنی 116پل از تجربه دیگران نیز استفاده کرد. ما نبایست در آینده فکر اختراع چرخی نو باشیم بلکه از تجربه دیگران چرخی بسازیم که مناسب حال ماست. اگر بکشورها و ملل دیگر بنگریم در میابیم که هر کشور مزیت و فن یا چیز خوبی دارد که دیگران کمبود دارند و این فرزانگان ما هستند که بهترین را جویا شوند تا در ایران ما با توجه بجامعه بکار اید. مثلا چرا سیستم تحقیقاتی یا تولید انرزی باد را از امریکا و اموزش فنی و حرفه ای و برنامه ریزی را از آلمان و اموزش و پرورش را از فنلاند و صنعت ماهیگیری را از زاپن و ابرسانی و کشاورزی را از اسرائیل و احساساتی شدن و امور اجتماعی را از کشورهای اسکاندیناوی و جشن گرفتن را از روسیه و..................مد نظر قرار ندهیم!!!!
"وزارت بازسازی وپیشرفت ایران" وظیفه دارد تمام مشکلات جامعه و پیشنهادات مردم را بررسی کرده و راه حلهائی را بدولت پیشنهاد دهد تا برای تصویب بمجلس شورایملی ارائه گردد و در صورت موافقت جهت اجرا به وزارتخانه یا سازمان مربوطه واگذار گردد. در تمام بررسیها و عملیات این وزارتخانه بزرگ از ابتدا تا پایان نمایندگان وزارتخانه ها و استانهای زیربط و نمایندگان کمیسیونهای مربوطه مجلسها همکاری دارند.
چه خوبست تا دانش آموزان را برای آموزش تاریخ به پاسارگاد و تخت جمشید و مقبره کورش و طاق بیستون و سایر آثار باستانی یا موزه ها برده و مسافرتهائ علمی از مقبره سعدی و حافظ و فردوسی و خیام و دیگر مشاهیر ما بخشی از درس ادبیات گردد.
ای خوشا که قانون ایران به هر شهروند بیش از 18 سال حق دهد تا نام خود را یکبار شخصا انتخاب کند یا در مجلس این مکان مقدس تصمیم گیرند که شمشیر دردست شیر روی پرچم ایران جای خود را به یک مشعل تابان دهد که نشانه فرهنگ و دانش و بینش است و فراخور ایران زمین !
جاوید ایران و زنده باد آزادی
داریوش احمدی da.ahmadi@web.de
|
|
